มหาวิภังค์ ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๑ · หน้า ๔๓๐
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Uddiṭṭhā kho, āyasmanto, terasa saṅghādisesā dhammā, nava paṭhamāpattikā, cattāro yāvatatiyakā. Yesaṁ bhikkhu aññataraṁ vā aññataraṁ vā āpajjitvā yāvatīhaṁ jānaṁ paṭicchādeti tāvatīhaṁ tena bhikkhunā akāmā parivattabbaṁ. Parivutthaparivāsena bhikkhunā uttari chārattaṁ bhikkhumānattāya paṭipajjitabbaṁ. Ciṇṇamānatto bhikkhu yattha siyā vīsatigaṇo bhikkhusaṅgho tattha so bhikkhu abbhetabbo. Ekenapi ce ūno vīsatigaṇo bhikkhusaṅgho taṁ bhikkhuṁ abbheyya, so ca bhikkhu anabbhito, te ca bhikkhū gārayhā, ayaṁ tattha sāmīci. Tatthāyasmante pucchāmi—‘kaccittha parisuddhā’? Dutiyampi pucchāmi—‘kaccittha parisuddhā’? Tatiyampi pucchāmi—‘kaccittha parisuddhā’? Parisuddhetthāyasmanto. Tasmā tuṇhī, evametaṁ dhārayāmī”ti. Terasakaṁ niṭṭhitaṁ. Tassuddānaṁ Vissaṭṭhi kāyasaṁsaggaṁ, duṭṭhullaṁ attakāmañca; Sañcarittaṁ kuṭī ceva, vihāro ca amūlakaṁ. Kiñcilesañca bhedo ca, tasseva anuvattakā; Dubbacaṁ kuladūsañca, saṅghādisesā terasāti. Saṅghādisesakaṇḍaṁ niṭṭhitaṁ.

หัวข้อ (สรุปโดย AI) ภิกษุพวกกีฏาคีรีประพฤติเสียหาย จนถูกขับไล่ - จบสังฆาทิเสส ๑๓ ข้อ
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้า
เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้