“Sabbaṁ, bhikkhave, pahātabbaṁ. Kiñca, bhikkhave, sabbaṁ pahātabbaṁ? Cakkhu, bhikkhave, pahātabbaṁ; rūpā pahātabbā; cakkhuviññāṇaṁ pahātabbaṁ; cakkhusamphasso pahātabbo; yampidaṁ cakkhusamphassapaccayā uppajjati vedayitaṁ sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā, tampi pahātabbaṁ. Sotaṁ pahātabbaṁ; saddā pahātabbā …pe… ghānaṁ pahātabbaṁ; gandhā pahātabbā … jivhā pahātabbā; rasā pahātabbā … kāyo pahātabbo; phoṭṭhabbā pahātabbā … mano pahātabbo; dhammā pahātabbā … manoviññāṇaṁ pahātabbaṁ; … manosamphasso pahātabbo; yampidaṁ manosamphassapaccayā uppajjati vedayitaṁ sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā, tampi pahātabbaṁ”. Rūpaṁ passanto pajahati, vedanaṁ passanto pajahati, saññaṁ passanto pajahati, saṅkhāre passanto pajahati, viññāṇaṁ passanto pajahati. Cakkhuṁ …pe… jarāmaraṇaṁ …pe… amatogadhaṁ nibbānaṁ pariyosānaṭṭhena passanto pajahati. Ye ye dhammā pahīnā honti te te dhammā pariccattā honti. Taṁ ñātaṭṭhena ñāṇaṁ, pajānanaṭṭhena paññā. Tena vuccati— “ime dhammā pahātabbāti sotāvadhānaṁ, taṁ pajānanā paññā sutamaye ñāṇan”ti. [3] Tatiyabhāṇavāro. Kathaṁ “ime dhammā bhāvetabbā”ti sotāvadhānaṁ, taṁpajānanā paññā sutamaye ñāṇaṁ? Eko dhammo bhāvetabbo— kāyagatāsati sātasahagatā. Dve dhammā bhāvetabbā— samatho ca vipassanā ca. Tayo dhammā bhāvetabbā— tayo samādhī. Cattāro dhammā bhāvetabbā— cattāro satipaṭṭhānā. Pañca dhammā bhāvetabbā— pañcaṅgiko samādhi. Cha dhammā bhāvetabbā— cha anussatiṭṭhānāni. Satta dhammā bhāvetabbā— satta bojjhaṅgā. Aṭṭha dhammā bhāvetabbā— ariyo aṭṭhaṅgiko maggo. Nava dhammā bhāvetabbā— nava pārisuddhipadhāniyaṅgāni. Dasa dhammā bhāvetabbā— dasa kasiṇāyatanāni. Dve bhāvanā— lokiyā ca bhāvanā, lokuttarā ca bhāvanā.