ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๓๑ · หน้า ๗
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Sabbaṁ, bhikkhave, abhiññeyyaṁ. Kiñca, bhikkhave, sabbaṁ abhiññeyyaṁ? Cakkhu, bhikkhave, abhiññeyyaṁ; rūpā abhiññeyyā; cakkhuviññāṇaṁ abhiññeyyaṁ; cakkhusamphasso abhiññeyyo; yampidaṁ cakkhusamphassapaccayā uppajjati vedayitaṁ sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā, tampi abhiññeyyaṁ. Sotaṁ abhiññeyyaṁ; saddā abhiññeyyā … ghānaṁ abhiññeyyaṁ; gandhā abhiññeyyā … jivhā abhiññeyyā; rasā abhiññeyyā … kāyo abhiññeyyo; phoṭṭhabbā abhiññeyyā … mano abhiññeyyo; dhammā abhiññeyyā; manoviññāṇaṁ abhiññeyyaṁ, manosamphasso abhiññeyyo; yampidaṁ manosamphassapaccayā uppajjati vedayitaṁ sukhaṁ vā dukkhaṁ vā adukkhamasukhaṁ vā, tampi abhiññeyyaṁ”. [30] Rūpaṁ abhiññeyyaṁ; vedanā abhiññeyyā; saññā abhiññeyyā; saṅkhārā abhiññeyyā; viññāṇaṁ abhiññeyyaṁ. [5]

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้