Tena samayena buddho bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe. Tena kho pana samayena āḷavakā bhikkhū saññācikāyo kuṭiyo kārāpenti assāmikāyo attuddesikāyo appamāṇikāyo. Tāyo na niṭṭhānaṁ gacchanti. Te yācanabahulā viññattibahulā viharanti— “purisaṁ detha, purisatthakaraṁ detha, goṇaṁ detha, sakaṭaṁ detha, vāsiṁ detha, parasuṁ detha, kuṭhāriṁ detha, kudālaṁ detha, nikhādanaṁ detha, valliṁ detha, veḷuṁ detha, muñjaṁ detha, pabbajaṁ detha, tiṇaṁ detha, mattikaṁ dethā”ti. Manussā upaddutā yācanāya upaddutā viññattiyā bhikkhū disvā ubbijjantipi uttasantipi palāyantipi aññenapi gacchanti aññenapi mukhaṁ karonti dvārampi thakenti, gāvimpi disvā palāyanti bhikkhūti maññamānā.