Atha kho āyasmā mahākassapo rājagahe vassaṁvuṭṭho yena āḷavī tena pakkāmi. Anupubbena yena āḷavī tadavasari. Tatra sudaṁ āyasmā mahākassapo āḷaviyaṁ viharati aggāḷave cetiye. Atha kho āyasmā mahākassapo pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya āḷaviṁ piṇḍāya pāvisi. Manussā āyasmantaṁ mahākassapaṁ passitvā ubbijjantipi uttasantipi palāyantipi aññenapi gacchanti aññenapi mukhaṁ karonti dvārampi thakenti. Atha kho āyasmā mahākassapo āḷaviyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto bhikkhū āmantesi— “pubbāyaṁ, āvuso, āḷavī subhikkhā ahosi sulabhapiṇḍā sukarā uñchena paggahena yāpetuṁ; etarahi panāyaṁ āḷavī dubbhikkhā dullabhapiṇḍā, na sukarā uñchena paggahena yāpetuṁ. Ko nu kho, āvuso, hetu ko paccayo, yenāyaṁ āḷavī dubbhikkhā dullabhapiṇḍā, na sukarā uñchena paggahena yāpetun”ti? Atha kho te bhikkhū āyasmato mahākassapassa etamatthaṁ ārocesuṁ. Atha kho bhagavā rājagahe yathābhirantaṁ viharitvā yena āḷavī tena cārikaṁ pakkāmi. Anupubbena cārikaṁ caramāno yena āḷavī tadavasari. Tatra sudaṁ bhagavā āḷaviyaṁ viharati aggāḷave cetiye. Atha kho āyasmā mahākassapo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā mahākassapo bhagavato etamatthaṁ ārocesi.