ยมก ภาค ๑
ฉบับหลวง · เล่ม ๓๘ · หน้า ๔๐๗ · ข้อ 1147 1148 1149 1150
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๑๑๔๗] วจีสังขารของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมดับไป จิตตสังขารของสัตว์นั้น ในภูมินั้น เคยดับไปแล้วหรือ?

ถูกแล้ว.

หรือว่า จิตตสังขารของสัตว์ใด ในภูมิใด เคยดับไปแล้ว วจีสังขารของสัตว์นั้น ในภูมินั้น ย่อมดับไป?

จิตตสังขารของสัตว์เหล่านั้นทั้งหมด ในภูมินั้น ในอุปปาทขณะแห่งจิตในภังคขณะ แห่งจิต เว้นวิตกและวิจาร เคยดับไปแล้ว แต่วจีสังขารของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ย่อมดับไป ก็หาไม่ จิตตสังขารของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ในภังคขณะแห่งวิตกและวิจาร เคยดับไปแล้ว และวจีสังขารก็ย่อมดับไป.

[๑๑๔๘] กายสังขารของสัตว์ใด ย่อมไม่ดับไป วจีสังขารของสัตว์นั้น ไม่เคย ดับไปแล้วหรือ?

เคยดับไปแล้ว.

หรือว่า วจีสังขารของสัตว์ใด ไม่เคยดับไปแล้ว กายสังขารของสัตว์นั้น ย่อม ไม่ดับไป?

ไม่มี.

[๑๑๔๙] กายสังขารของสัตว์ใด ย่อมไม่ดับไป จิตตสังขารของสัตว์นั้น ไม่เคย ดับไปแล้วหรือ?

เคยดับไปแล้ว.

หรือว่า จิตตสังขารของสัตว์ใด ไม่เคยดับไปแล้ว กายสังขารของสัตว์นั้น ย่อม ไม่ดับไป?

ไม่มี.

[๑๑๕๐] วจีสังขารของสัตว์ใด ย่อมไม่ดับไป จิตตสังขารของสัตว์นั้น ไม่เคย ดับไปแล้วหรือ?

เคยดับไปแล้ว.

หรือว่า จิตตสังขารของสัตว์ใด ไม่เคยดับไปแล้ว วจีสังขารของสัตว์นั้น ย่อมไม่ ดับไป?