ยมก ภาค ๑
ฉบับหลวง · เล่ม ๓๘ · หน้า ๗๔ · ข้อ 206 207 208 209
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๒๐๖] เวทนาขันธ์ของสัตว์ใด ย่อมไม่ดับไป สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้น จักไม่ดับ ไปหรือ?

จักดับไป.

หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใด จักไม่ดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้น ย่อมไม่ดับ ไป.

ย่อมดับไป.

[๒๐๗] รูปขันธ์ในภูมิใด ย่อมไม่ดับไป.

[๒๐๘] รูปขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด ย่อมไม่ดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้น ในภูมินั้น จักไม่ดับไปหรือ?

รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงปัญจโวการภูมิ ซึ่งเป็นอรูปสัตว์ย่อม ไม่ดับไป แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นจักไม่ดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในอรูปภูมิ ซึ่งกำลังเข้าถึงอสัญญสัตตภูมิ ย่อมไม่ดับไป และ เวทนาขันธ์ก็จักไม่ดับไป.

หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด จักไม่ดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมิ นั้นย่อมไม่ดับไป?

เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น คือสัตว์ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในปัญจโวการภูมิ ซึ่ง กำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิจักไม่ดับไป แต่รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงอสัญญสัตตภูมิจักไม่ดับไป และ รูปขันธ์ก็ย่อมไม่ดับไป

[๒๐๙] เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด ย่อมไม่ดับไป สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้น ในภูมินั้น จักไม่ดับไปหรือ?

เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงจตุโวการภูมิ ปัญจโวการภูมิ ย่อม ไม่ดับไปแต่สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น จักไม่ดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์ เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งเป็นอสัญญสัตว์ ย่อมไม่ดับไป และสัญญาขันธ์ก็จักไม่ดับไป.

หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด จักไม่ดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นใน ภูมินั้น ย่อมไม่ดับไป.