ยมก ภาค ๑
ฉบับหลวง · เล่ม ๓๘ · หน้า ๗๕ · ข้อ 210 211 212 213
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ จักไม่ดับไป แต่เวทนาขันธ์ ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งเป็น อสัญญสัตว์จักไม่ดับไป และเวทนาขันธ์ก็ย่อมไม่ดับไป.

[๒๑๐] รูปขันธ์ของสัตว์ใด เคยดับไปแล้ว เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้น จักดับไป หรือ?

รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่เคยดับไปแล้ว แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์ เหล่านั้น จักดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นนอกนี้เคยดับไปแล้ว และเวทนาขันธ์ก็จัก ดับไป.

หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใด จักดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้น เคยดับไปแล้ว.

ถูกแล้ว.

[๒๑๑] เวทนาขันธ์ของสัตว์ใด เคยดับไปแล้ว สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้น จักดับไป หรือ?

เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่เคยดับไปแล้ว แต่สัญญาขันธ์ของ สัตว์เหล่านั้นจักดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นนอกนี้ เคยดับไปแล้ว และ สัญญาขันธ์ก็จักดับไป.

หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใด จักดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้น เคยดับไปแล้ว.

ถูกแล้ว.

[๒๑๒] รูปขันธ์ในภูมิใด เคยดับไปแล้ว.

[๒๑๓] รูปขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด เคยดับไปแล้ว เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นใน ภูมินั้น จักดับไปหรือ?

รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในปัญจโวการภูมิ ซึ่งเป็น อสัญญสัตว์ เคยดับไปแล้ว แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นจักดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น คือสัตว์ซึ่งมีขันธ์ ๕ นอกนี้ เคยดับไปแล้ว และเวทนาขันธ์ก็จัก ดับไป.

หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด จักดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้น เคยดับไปแล้ว.