ยมก ภาค ๑
ฉบับหลวง · เล่ม ๓๘ · หน้า ๘๖ · ข้อ 252 253 254 255 256
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ถูกแล้ว.

[๒๕๒] รูปขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้น เคยดับไปแล้ว หรือ?

ถูกแล้ว.

หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใด เคยดับไปแล้ว รูปขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น.

เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติอยู่ทั้งหมด ซึ่งกำลังเข้าถึงอรูป ภูมิเคยดับไป แล้ว แต่รูปขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้นก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลัง เข้าถึงปัญจโวการภูมิ ซึ่งกำลังเข้าถึงอสัญญสัตตภูมิ เคยดับไปแล้ว และรูปขันธ์ก็ย่อมเกิดขึ้น.

(ในอุปปาทวาร ท่านจำแนกขันธยมกส่วนอดีตกับด้วยส่วนปัจจุบันไว้อย่างไร ใน

อุปปาทนิโรธวารนี้ พึงจำแนกอย่างนั้น)

[๒๕๓] รูปขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นจักดับไปหรือ?

ถูกแล้ว.

หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใด จักดับไป รูปขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น.

เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติอยู่ทั้งหมด ซึ่งกำลังเข้าถึงอรูปภูมิ จักดับไป แต่รูปขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้นก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงปัญจ โวการภูมิ ซึ่งกำลังเข้าถึงอสัญญสัตตภูมิจักดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมเกิดขึ้น.

[๒๕๔] เวทนาขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้น จักดับไปหรือ?

ถูกแล้ว.

หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใด จักดับไป เวทนาขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น.

สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติอยู่ทั้งหมด ซึ่งกำลังเข้าถึงอสัญญสัตตภูมิ จักดับไป แต่เวทนาขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้นก็หาไม่ สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่ง กำลังเข้าถึงจตุโวการภูมิ ปัญจโวการภูมิจักดับไป และเวทนาขันธ์ก็ย่อมเกิดขึ้น.

[๒๕๕] รูปขันธ์ย่อมเกิดขึ้นในภูมิใด.

[๒๕๖] รูปขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใดในภูมิใด เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้น จักดับไปหรือ?