ยมก ภาค ๑
ฉบับหลวง · เล่ม ๓๘ · หน้า ๖๐๗ · ข้อ 1422 1423
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้มานานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย?

หามิได้.

บุคคลใด กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัยหรือ?

หามิได้.

หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย?

ย่อมกำหนดรู้กิเลสอันตั้งอยู่ในที่เดียวกันกับอนุสัยนั้น.

บุคคลใด กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ภวราคานุสัย ฯลฯ อวิชชานุสัยหรือ?

ย่อมกำหนดรู้กิเลสอันตั้งอยู่ในที่เดียวกันกับอนุสัยนั้น.

หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้อวิชชานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย?

หามิได้.

[๑๔๒๒] บุคคลใด กำหนดรู้มานานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัยหรือ?

หามิได้.

หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้มานานุสัย?

ย่อมกำหนดรู้กิเลสอันตั้งอยู่ในที่เดียวกันกับอนุสัยนั้น.

บุคคลใด กำหนดรู้มานานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ภวราคานุสัย ฯลฯ อวิชชานุสัยหรือ?

ถูกแล้ว.

หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้อวิชชานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้มานานุสัย?

ถูกแล้ว.

[๑๔๒๓] บุคคลใด กำหนดรู้ทิฏฐานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย หรือ?

ถูกแล้ว.