โส มาณโว ตสฺส ปาวทิ

จนฺทิมสุริยา ๑ อุภเยตฺถ ทิสฺสเร

โสวณฺณมโย รโถ มม

เตน จกฺกยุเคน โสภตีติ ฯ

พาโล โข ตฺวมสิ มาณว

โย [๒] ตฺวํ ปตฺถยสิ อปตฺถิยํ

มญฺญามิ ตุวํ มริสฺสสิ

น หิ ตุวํ ลจฺฉสิ จนฺทิมสุริเยติ ๓ ฯ

คมนาคมนํปิ ทิสฺสติ

วณฺณธาตุ อุภยตฺถ วีถิยา

เปโต ปน ๔ กาลกโต น ทิสฺสติ

โก นีธ กนฺทตํ พาลฺยตโรติ ฯ

สจฺจํ โข วเทสิ มาณว

อหเมว กนฺทตํ พาลฺยตโร

จนฺทํ วิย ทารโก รุทํ

เปตํ กาลกตาภิปตฺถยนฺติ

อาทิตฺตํ วต มํ สนฺตํ ฆตสิตฺตํว ปาวกํ

วารินา วิย โอสิญฺจํ สพฺพํ นิพฺพาปเย ทรํ #๑ ธมฺมปทฏฺฐกถาย จนฺทสูริยา อุภยตฺถ ภาตโรติ ทิสฺสติ ฯ ๒ ยุ. โขสทฺโท อตฺถิ ฯ #๓ ม. จนฺทสูริเย ฯ ๔ ม. ปนสทฺโท น ทิสฺสติ ฯ