เถรคาถาย เอกาทสกนิปาโต

[๓๗๗] ๑ กินฺตวตฺโถ วเน ตาต อุชฺชุหาโนว ปาวุเส

เวรมฺพา ๑ รมณียา เต ปวิเวโก หิ ฌายินํ ฯ

ยถา อพฺภานิ เวรมฺโพ วาโต นุทติ ปาวุเส

สญฺญา เม อภิกีรนฺติ วิเวกปฏิสญฺญุตา ฯ

อปณฺฑโร อณฺฑสมฺภโว สีวถิกาย นิเกตจาริโก

อุปฺปาทยเตว เม สตึ สนฺเทหสฺมึ วิราคนิสฺสิตํ ฯ

ยญฺจ อญฺเญ น รกฺขนฺติ โย จ อญฺเญ น รกฺขติ

ส เว ภิกฺขุ สุขํ เสติ กาเมสุ อนเปกฺขวา ฯ

อจฺโฉทิกา ปุถุสิลา โคนงฺคุลมิคายุตา

อมฺพุเสวาลสญฺฉนฺนา เต เสลา รมยนฺติ มํ ฯ

วสิตํ เม อรญฺเญสุ กนฺทราสุ คุหาสุ จ

เสนาสเนสุ ปนฺเตสุ วาฬมิคนิเสวิเต ฯ

อิเม หญฺญนฺตุ วชฺฌนฺตุ ทุกฺขํ ปปฺโปนฺตุ ปาณิโน

สงฺกปฺปํ นาภิชานามิ อนริยํ โทสสํหิตํ ฯ

ปริจิณฺโณ มยา สตฺถา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ

โอหิโต ครุโก ภาโร ภวเนตฺติ สมูหตา ฯ

ยสฺสตฺถาย ๒ ปพฺพชิโต อคารสฺมา อนคาริยํ

โส เม อตฺโถ อนุปฺปตฺโต สพฺพสํโยชนกฺขโย ฯ #๑ ม. เวรมฺภา ฯ ๒ ม. ยุ. ยสฺส จตฺถาย ฯ