ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา ภิกฺขโว ปริภาสิสฺสํ

ตสฺส กมฺมวิปาเกน เปตโลกํ อิโต คโตติ ฯ

อมิตฺโต มิตฺตวณฺเณน โย เต อาสิ กุลูปโก

กายสฺส เภทา ทุปฺปญฺโญ กินฺนุ เปจฺจ คตึ คโตติ ฯญ

ตสฺเสวาหํ ปาปกมฺมสฺส สีเส ติฏฺฐามิ มตฺถเก

โส จ ปรวิสยํ ปตฺโต มเมว ปริวารโก ฯ

ยํ ภทนฺเตหนนฺตญฺเญ เอตํ เม โหตุ โภชนํ

อหญฺจ โข ยํหนามิ เอตํ โส อุปชีวตีติ ฯ

คูถขาทกเปตวตฺถุ อฏฺฐมํ ฯ

[๑๒๙] ๙ คูถกูปโต อุคฺคนฺตฺวา กา นุ ทิฏฺฐาว ติฏฺฐสิ

นิสํสยํ ปาปกมฺมนฺตา กินฺนุ สทฺทยเส ตุวนฺติ ฯ

อหํ ภทนฺเต ๑ เปตีมฺหิ ทุคฺคตา ยมโลกิกา

ปาปกมฺมํ กริตฺวาน เปตโลกํ อิโต คตาติ ฯ

กึ นุ กาเยน วาจาย มนสา ทุกฺกฏํ กตํ

กิสฺส กมฺมวิปาเกน อิทํ ทุกฺขํ นิคจฺฉสีติ ฯ

อหุ อาวาสิโก มยฺหํ อิสฺสุกี กุลมจฺฉรี

อชฺโฌสิโต ๒ มยฺหํ ฆเร กทริโย ปริภาสโก ฯ

ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา ภิกฺขโว ปริภาสิสฺสํ

ตสฺส กมฺมวิปาเกน เปตโลกํ อิโต คตาติ ฯ #๑ ยุ. ภนฺเต ฯ ๒ ยุ. อชฺฌาสิโต ฯ