Sā devatā attamanā, moggallānena pucchitā; Pañhaṁ puṭṭhā viyākāsi, yassa kammassidaṁ phalaṁ. “Ahaṁ manussesu manussabhūtā, Purimāya jātiyā manussaloke. Addasaṁ virajaṁ buddhaṁ, vippasannamanāvilaṁ; Āsajja dānaṁ adāsiṁ, akāmā tiladakkhiṇaṁ; Dakkhiṇeyyassa buddhassa, pasannā sehi pāṇibhi. Tena metādiso vaṇṇo, tena me idha mijjhati; Uppajjanti ca me bhogā, ye keci manaso piyā. Akkhāmi te bhikkhu mahānubhāva, Manussabhūtā yamakāsi puññaṁ; Tenamhi evaṁ jalitānubhāvā, Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti. Tiladakkhiṇavimānaṁ dasamaṁ. Itthivimāna Pīṭhavagga

11. Paṭhamapatibbatāvimānavatthu

“Koñcā mayūrā diviyā ca haṁsā, Vaggussarā kokilā sampatanti; Pupphābhikiṇṇaṁ rammamidaṁ vimānaṁ, Anekacittaṁ naranārisevitaṁ.