“Abhikkantena vaṇṇena, yā tvaṁ tiṭṭhasi devate; Obhāsentī disā sabbā, osadhī viya tārakā. Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā. Pucchāmi taṁ devi mahānubhāve, Manussabhūtā kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā, Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti. “Ahaṁ mattā tuvaṁ tissā, sapattī te pure ahuṁ; Pāpakammaṁ karitvāna, petalokaṁ ito gatā. Tava dinnena dānena, modāmi akutobhayā; Ciraṁ jīvāhi bhagini, saha sabbehi ñātibhi; Asokaṁ virajaṁ ṭhānaṁ, āvāsaṁ vasavattinaṁ. Idha dhammaṁ caritvāna, Dānaṁ datvāna sobhane; Vineyya maccheramalaṁ samūlaṁ, Aninditā saggamupehi ṭhānan”ti. Mattāpetivatthu tatiyaṁ. Ubbarivagga

4. Nandāpetivatthu

“Kāḷī dubbaṇṇarūpāsi, pharusā bhīrudassanā; Piṅgalāsi kaḷārāsi, na taṁ maññāmi mānusin”ti. “Ahaṁ nandā nandisena, bhariyā te pure ahuṁ; Pāpakammaṁ karitvāna, petalokaṁ ito gatā”ti.