Tiṭṭhante nibbute cāpi, same citte samaṁ phalaṁ; Cetopaṇidhihetu hi, sattā gacchanti suggatiṁ. Bahūnaṁ vata atthāya, uppajjanti tathāgatā; Yattha kāraṁ karitvāna, saggaṁ gacchanti dāyakā”ti. Pītavimānaṁ navamaṁ. Itthivimāna Mañjiṭṭhakavagga

10. Ucchuvimānavatthu

“Obhāsayitvā pathaviṁ sadevakaṁ, Atirocasi candimasūriyā viya; Siriyā ca vaṇṇena yasena tejasā, Brahmāva deve tidase sahindake. Pucchāmi taṁ uppalamāladhārinī, Āveḷinī kañcanasannibhattace; Alaṅkate uttamavatthadhārinī, Kā tvaṁ subhe devate vandase mamaṁ. Kiṁ tvaṁ pure kammamakāsi attanā, Manussabhūtā purimāya jātiyā; Dānaṁ suciṇṇaṁ atha sīlasaññamaṁ, Kenupapannā sugatiṁ yasassinī; Devate pucchitācikkha, Kissa kammassidaṁ phalan”ti. “Idāni bhante imameva gāmaṁ, Piṇḍāya amhāka gharaṁ upāgami; Tato te ucchussa adāsi khaṇḍikaṁ, Pasannacittā atulāya pītiyā.