‘Ahiṁsako’ti me nāmaṁ, hiṁsakassa pure sato; Ajjāhaṁ saccanāmomhi, na naṁ hiṁsāmi kiñcanaṁ. Coro ahaṁ pure āsiṁ, aṅgulimāloti vissuto; Vuyhamāno mahoghena, buddhaṁ saraṇamāgamaṁ. Lohitapāṇi pure āsiṁ, aṅgulimāloti vissuto; Saraṇagamanaṁ passa, bhavanetti samūhatā. Tādisaṁ kammaṁ katvāna, bahuṁ duggatigāminaṁ; Phuṭṭho kammavipākena, anaṇo bhuñjāmi bhojanaṁ. Pamādamanuyuñjanti, bālā dummedhino janā; Appamādañca medhāvī, dhanaṁ seṭṭhaṁva rakkhati. Mā pamādamanuyuñjetha, mā kāmaratisanthavaṁ; Appamatto hi jhāyanto, pappoti paramaṁ sukhaṁ. Svāgataṁ nāpagataṁ, netaṁ dummantitaṁ mama; Savibhattesu dhammesu, yaṁ seṭṭhaṁ tadupāgamaṁ. Svāgataṁ nāpagataṁ, netaṁ dummantitaṁ mama; Tisso vijjā anuppattā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ. Araññe rukkhamūle vā, pabbatesu guhāsu vā; Tattha tattheva aṭṭhāsiṁ, ubbiggamanaso tadā. Sukhaṁ sayāmi ṭhāyāmi, sukhaṁ kappemi jīvitaṁ; Ahatthapāso mārassa, aho satthānukampito.