Citrā manoramā bhūmi, veḷūriyassa santhatā; Kūṭāgārā subhā rammā, pāsādo te sumāpito. Rammā ca te pokkharaṇī, puthulomanisevitā; Acchodakā vippasannā, sovaṇṇavālukasanthatā. Nānāpadumasañchannā, puṇḍarīkasamotatā; Surabhiṁ sampavāyanti, manuññā māluteritā. Tassā te ubhato passe, vanagumbā sumāpitā; Upetā puppharukkhehi, phalarukkhehi cūbhayaṁ. Sovaṇṇapāde pallaṅke, muduke gonakatthate; Nisinnaṁ devarājaṁva, upatiṭṭhanti accharā. Sabbābharaṇasañchannā, nānāmālāvibhūsitā; Ramenti taṁ mahiddhikaṁ, vasavattīva modasi. Bherisaṅkhamudiṅgāhi, vīṇāhi paṇavehi ca; Ramasi ratisampanno, naccagīte suvādite. Dibbā te vividhā rūpā, dibbā saddā atho rasā; Gandhā ca te adhippetā, phoṭṭhabbā ca manoramā. Tasmiṁ vimāne pavare, devaputta mahappabho; Atirocasi vaṇṇena, udayantova bhāṇumā. Dānassa te idaṁ phalaṁ, atho sīlassa vā pana; Atho añjalikammassa, taṁ me akkhāhi pucchito”.