Etamādīnavaṁ ñatvā, issaramadasambhavaṁ; Pahāya issaramadaṁ, bhave saggagato naro; Kāyassa bhedā sappañño, saggaṁ so upapajjatī”ti. Kumārapetavatthu chaṭṭhaṁ. Mahāvagga
7. Rājaputtapetavatthu
Pubbe katānaṁ kammānaṁ, vipāko mathaye manaṁ; Rūpe sadde rase gandhe, phoṭṭhabbe ca manorame. Naccaṁ gītaṁ ratiṁ khiḍḍaṁ, anubhutvā anappakaṁ; Uyyāne paricaritvā, pavisanto giribbajaṁ. Isiṁ sunetta maddakkhi, attadantaṁ samāhitaṁ; Appicchaṁ hirisampannaṁ, uñche pattagate rataṁ. Hatthikkhandhato oruyha, laddhā bhanteti cābravi; Tassa pattaṁ gahetvāna, uccaṁ paggayha khattiyo. Thaṇḍile pattaṁ bhinditvā, hasamāno apakkami; “Rañño kitavassāhaṁ putto, kiṁ maṁ bhikkhu karissasi”. Tassa kammassa pharusassa, vipāko kaṭuko ahu; Yaṁ rājaputto vedesi, nirayamhi samappito. Chaḷeva caturāsīti, vassāni navutāni ca; Bhusaṁ dukkhaṁ nigacchittho, niraye katakibbiso. Uttānopi ca paccittha, nikujjo vāmadakkhiṇo; Uddhampādo ṭhito ceva, ciraṁ bālo apaccatha.