Pañcettha nāriyo āgamaṁsu nhāyituṁ, Sītodakaṁ uppaliniṁ sivaṁ nadiṁ; Tā tattha nhāyitvā rametvā devatā, Naccitvā gāyitvā sutā lataṁ bravi. “Pucchāmi taṁ uppalamāladhārini, Āveḷini kañcanasannibhattace; Timiratambakkhi nabheva sobhane, Dīghāyukī kena kato yaso tava. Kenāsi bhadde patino piyatarā, Visiṭṭhakalyāṇitarassu rūpato; Padakkhiṇā naccanagītavādite, Ācikkha no tvaṁ naranāripucchitā”ti. “Ahaṁ manussesu manussabhūtā, Uḷārabhoge kule suṇisā ahosiṁ; Akkodhanā bhattuvasānuvattinī, Uposathe appamattā ahosiṁ. Manussabhūtā daharā apāpikā, Pasannacittā patimābhirādhayiṁ; Sadevaraṁ sassasuraṁ sadāsakaṁ, Abhirādhayiṁ tamhi kato yaso mama.