“Kā nu antovimānasmiṁ, tiṭṭhantī nūpanikkhami; Upanikkhamassu bhadde, passāma taṁ bahiṭṭhitan”ti. “Aṭṭīyāmi harāyāmi, naggā nikkhamituṁ bahi; Kesehamhi paṭicchannā, puññaṁ me appakaṁ katan”ti. “Handuttarīyaṁ dadāmi te, idaṁ dussaṁ nivāsaya; Idaṁ dussaṁ nivāsetvā, ehi nikkhama sobhane; Upanikkhamassu bhadde, passāma taṁ bahiṭṭhitan”ti. “Hatthena hatthe te dinnaṁ, na mayhaṁ upakappati; Esetthupāsako saddho, sammāsambuddhasāvako. Etaṁ acchādayitvāna, mama dakkhiṇamādisa; Tathāhaṁ sukhitā hessaṁ, sabbakāmasamiddhinī”ti. Tañca te nhāpayitvāna, vilimpetvāna vāṇijā; Vatthehacchādayitvāna, tassā dakkhiṇamādisuṁ. Samanantarānuddiṭṭhe, vipāko udapajjatha; Bhojanacchādanapānīyaṁ, dakkhiṇāya idaṁ phalaṁ. Tato suddhā sucivasanā, kāsikuttamadhārinī; Hasantī vimānā nikkhami, dakkhiṇāya idaṁ phalanti. “Sucittarūpaṁ ruciraṁ, vimānaṁ te pabhāsati; Devate pucchitācikkha, kissa kammassidaṁ phalan”ti.