Kadā nuhaṁ sabbhi samāgamesu, Diṭṭho bhave dhammagarūhi tādibhi; Yāthāvadassīhi jitindriyehi, Padhāniyo taṁ nu kadā bhavissati. Kadā nu maṁ tandi khudā pipāsā, Vātātapā kīṭasarīsapā vā; Na bādhayissanti na taṁ giribbaje, Atthatthiyaṁ taṁ nu kadā bhavissati. Kadā nu kho yaṁ viditaṁ mahesinā, Cattāri saccāni sududdasāni; Samāhitatto satimā agacchaṁ, Paññāya taṁ taṁ nu kadā bhavissati. Kadā nu rūpe amite ca sadde, Gandhe rase phusitabbe ca dhamme; Ādittatohaṁ samathehi yutto, Paññāya dacchaṁ tadidaṁ kadā me. Kadā nuhaṁ dubbacanena vutto, Tato nimittaṁ vimano na hessaṁ; Atho pasatthopi tato nimittaṁ, Tuṭṭho na hessaṁ tadidaṁ kadā me.