Tato ca rathamādāya, sahassañcāpi sārathi; Ārogyaṁ brāhmaṇiṁvoca, “pabbaji dāni brāhmaṇo; Sujāto tīhi rattīhi, tisso vijjā aphassayi”. “Etañcāhaṁ assarathaṁ, sahassañcāpi sārathi; Tevijjaṁ brāhmaṇaṁ sutvā, puṇṇapattaṁ dadāmi te”. “Tuyheva hotvassaratho, sahassañcāpi brāhmaṇi; Ahampi pabbajissāmi, varapaññassa santike”. “Hatthī gavassaṁ maṇikuṇḍalañca, Phītañcimaṁ gahavibhavaṁ pahāya; Pitā pabbajito tuyhaṁ, Bhuñja bhogāni sundarī; Tuvaṁ dāyādikā kule”. “Hatthī gavassaṁ maṇikuṇḍalañca, Rammaṁ cimaṁ gahavibhavaṁ pahāya; Pitā pabbajito mayhaṁ, Puttasokena aṭṭito; Ahampi pabbajissāmi, Bhātusokena aṭṭitā”. “So te ijjhatu saṅkappo, yaṁ tvaṁ patthesi sundarī; Uttiṭṭhapiṇḍo uñcho ca, paṁsukūlañca cīvaraṁ; Etāni abhisambhontī, paraloke anāsavā”. “Sikkhamānāya me ayye, dibbacakkhu visodhitaṁ; Pubbenivāsaṁ jānāmi, yattha me vusitaṁ pure.