“Pīṭhaṁ te veḷuriyamayaṁ uḷāraṁ, Manojavaṁ gacchati yenakāmaṁ; Alaṅkate malyadhare suvatthe, Obhāsasi vijjurivabbhakūṭaṁ. Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā. Pucchāmi taṁ devi mahānubhāve, Manussabhūtā kimakāsi puññaṁ; Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā, Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti. Sā devatā attamanā, moggallānena pucchitā; Pañhaṁ puṭṭhā viyākāsi, yassa kammassidaṁ phalaṁ. “Appassa kammassa phalaṁ mamedaṁ, Yenamhi evaṁ jalitānubhāvā; Ahaṁ manussesu manussabhūtā, Purimāya jātiyā manussaloke. Addasaṁ virajaṁ bhikkhuṁ, vippasannamanāvilaṁ; Tassa adāsahaṁ pīṭhaṁ, pasannā sehi pāṇibhi. Tena metādiso vaṇṇo, tena me idha mijjhati; Uppajjanti ca me bhogā, ye keci manaso piyā.