“Yathāpi bhaddo ājañño, dhure yutto dhurassaho; Mathito atibhārena, saṁyugaṁ nātivattati. Evaṁ paññāya ye tittā, samuddo vārinā yathā; Na pare atimaññanti, ariyadhammova pāṇinaṁ. Kāle kālavasaṁ pattā, bhavābhavavasaṁ gatā; Narā dukkhaṁ nigacchanti, tedha socanti māṇavā. Unnatā sukhadhammena, dukkhadhammena conatā; Dvayena bālā haññanti, yathābhūtaṁ adassino. Ye ca dukkhe sukhasmiñca, majjhe sibbinimaccagū; Ṭhitā te indakhīlova, na te unnataonatā. Na heva lābhe nālābhe, na yase na ca kittiyā; Na nindāyaṁ pasaṁsāya, na te dukkhe sukhamhi ca. Sabbattha te na limpanti, udabinduva pokkhare; Sabbattha sukhitā dhīrā, sabbattha aparājitā. Dhammena ca alābho yo, yo ca lābho adhammiko; Alābho dhammiko seyyo, yañce lābho adhammiko. Yaso ca appabuddhīnaṁ, viññūnaṁ ayaso ca yo; Ayasova seyyo viññūnaṁ, na yaso appabuddhinaṁ. Dummedhehi pasaṁsā ca, viññūhi garahā ca yā; Garahāva seyyo viññūhi, yañce bālappasaṁsanā.