“Idaṁ vimānaṁ ruciraṁ pabhassaraṁ, Veḷuriyathambhaṁ satataṁ sunimmitaṁ; Suvaṇṇarukkhehi samantamotthataṁ, Ṭhānaṁ mamaṁ kammavipākasambhavaṁ. Tatrūpapannā purimaccharā imā, Sataṁ sahassāni sakena kammunā; Tuvaṁsi ajjhupagatā yasassinī, Obhāsayaṁ tiṭṭhasi pubbadevatā. Sasī adhiggayha yathā virocati, Nakkhattarājāriva tārakāgaṇaṁ; Tatheva tvaṁ accharāsaṅgaṇaṁ imaṁ, Daddallamānā yasasā virocasi. Kuto nu āgamma anomadassane, Upapannā tvaṁ bhavanaṁ mamaṁ idaṁ; Brahmaṁva devā tidasā sahindakā, Sabbe na tappāmase dassanena tan”ti. “Yametaṁ sakka anupucchase mamaṁ, ‘Kuto cutā tvaṁ idha āgatā’ti; Bārāṇasī nāma puratthi kāsinaṁ, Tattha ahosiṁ pure kesakārikā.