“Disvāna guṇasampannaṁ, jhāyiṁ jhānarataṁ sataṁ; Adāsiṁ pupphābhikiṇṇaṁ, āsanaṁ dussasanthataṁ. Upaḍḍhaṁ padmamālāhaṁ, āsanassa samantato; Abbhokirissaṁ pattehi, pasannā sehi pāṇibhi. Tassa kammakusalassa, idaṁ me īdisaṁ phalaṁ; Sakkāro garukāro ca, devānaṁ apacitā ahaṁ. Yo ve sammāvimuttānaṁ, santānaṁ brahmacārinaṁ; Pasanno āsanaṁ dajjā, evaṁ nande yathā ahaṁ. Tasmā hi attakāmena, mahattamabhikaṅkhatā; Āsanaṁ dātabbaṁ hoti, sarīrantimadhārinan”ti. Kuñjaravimānaṁ pañcamaṁ. Itthivimāna Pīṭhavagga

6. Paṭhamanāvāvimānavatthu

“Suvaṇṇacchadanaṁ nāvaṁ, Nāri āruyha tiṭṭhasi; Ogāhasi pokkharaṇiṁ, Padmaṁ chindasi pāṇinā. Kena tetādiso vaṇṇo, kena te idha mijjhati; Uppajjanti ca te bhogā, ye keci manaso piyā.