Yo so dānamadā bhante, pasanno sakapāṇibhi; So hitvā mānusaṁ dehaṁ, kiṁ nu so disataṁ gato”ti. “Nāhaṁ pajānāmi asayhasāhino, Aṅgīrasassa gatiṁ āgatiṁ vā; Sutañca me vessavaṇassa santike, Sakkassa sahabyataṁ gato asayho”ti. “Alameva kātuṁ kalyāṇaṁ, dānaṁ dātuṁ yathārahaṁ; Pāṇiṁ kāmadadaṁ disvā, ko puññaṁ na karissati. So hi nūna ito gantvā, anuppatvāna dvārakaṁ; Dānaṁ paṭṭhapayissāmi, yaṁ mamassa sukhāvahaṁ. Dassāmannañca pānañca, vatthasenāsanāni ca; Papañca udapānañca, dugge saṅkamanāni cā”ti. “Kena te aṅgulī kuṇā, mukhañca kuṇalīkataṁ; Akkhīni ca paggharanti, kiṁ pāpaṁ pakataṁ tayā”ti. “Aṅgīrasassa gahapatino, Saddhassa gharamesino; Tassāhaṁ dānavissagge, Dāne adhikato ahuṁ. Tattha yācanake disvā, āgate bhojanatthike; Ekamantaṁ apakkamma, akāsiṁ kuṇaliṁ mukhaṁ. Tena me aṅgulī kuṇā, mukhañca kuṇalīkataṁ; Akkhīni me paggharanti, taṁ pāpaṁ pakataṁ mayā”ti.