Tatthāhaṁ parisaṁ gantvā, Saccakāle upaṭṭhite; Atthaṁ dhammaṁ nirākatvā, Adhammamanuvattisaṁ. Evaṁ so khādatattānaṁ, yo hoti piṭṭhimaṁsiko; Yathāhaṁ ajja khādāmi, piṭṭhimaṁsāni attano. Tayidaṁ tayā nārada sāmaṁ diṭṭhaṁ, Anukampakā ye kusalā vadeyyuṁ; Mā pesuṇaṁ mā ca musā abhāṇi, Mā khosi piṭṭhimaṁsiko tuvan”ti. Kūṭavinicchayikapetavatthu navamaṁ. Cūḷavagga

10. Dhātuvivaṇṇapetavatthu

“Antalikkhasmiṁ tiṭṭhanto, Duggandho pūti vāyasi; Mukhañca te kimayo pūtigandhaṁ, Khādanti kiṁ kammamakāsi pubbe. Tato satthaṁ gahetvāna, okkantanti punappunaṁ; Khārena paripphositvā, okkantanti punappunaṁ. Kiṁ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṁ kataṁ; Kissa kammavipākena, idaṁ dukkhaṁ nigacchasī”ti. “Ahaṁ rājagahe ramme, ramaṇīye giribbaje; Issaro dhanadhaññassa, supahūtassa mārisa. Tassāyaṁ me bhariyā ca, dhītā ca suṇisā ca me; Tā mālaṁ uppalañcāpi, paccagghañca vilepanaṁ; Thūpaṁ harantiyo vāresiṁ, taṁ pāpaṁ pakataṁ mayā.