Idaṁ vatvāna soraṭṭho, viramitvā pāpadassanā; Namo bhagavato katvā, pāmokkho rathamāruhīti. Nandakapetavatthu tatiyaṁ. Mahāvagga
4. Revatīpetavatthu
“Uṭṭhehi revate supāpadhamme, Apārutadvāre adānasīle; Nessāma taṁ yattha thunanti duggatā, Samappitā nerayikā dukhenā”ti. Icceva vatvāna yamassa dūtā, Te dve yakkhā lohitakkhā brahantā; Paccekabāhāsu gahetvā revataṁ, Pakkāmayuṁ devagaṇassa santike. “Ādiccavaṇṇaṁ ruciraṁ pabhassaraṁ, Byamhaṁ subhaṁ kañcanajālachannaṁ; Kassetamākiṇṇajanaṁ vimānaṁ, Suriyassa raṁsīriva jotamānaṁ. Nārīgaṇā candanasāralittā, Ubhato vimānaṁ upasobhayanti; Taṁ dissati suriyasamānavaṇṇaṁ, Ko modati saggapatto vimāne”ti. “Bārāṇasiyaṁ nandiyo nāmāsi, Upāsako amaccharī dānapati vadaññū; Tassetamākiṇṇajanaṁ vimānaṁ, Suriyassa raṁsīriva jotamānaṁ. Nārīgaṇā candanasāralittā, Ubhato vimānaṁ upasobhayanti; Taṁ dissati suriyasamānavaṇṇaṁ, So modati saggapatto vimāne”ti. “Nandiyassāhaṁ bhariyā, Agārinī sabbakulassa issarā; Bhattu vimāne ramissāmi dānahaṁ, Na patthaye nirayadassanāyā”ti. “Eso te nirayo supāpadhamme, Puññaṁ tayā akataṁ jīvaloke; Na hi maccharī rosako pāpadhammo, Saggūpagānaṁ labhati sahabyatan”ti. “Kiṁ nu gūthañca muttañca, asucī paṭidissati; Duggandhaṁ kimidaṁ mīḷhaṁ, kimetaṁ upavāyatī”ti. “Esa saṁsavako nāma, gambhīro sataporiso; Yattha vassasahassāni, tuvaṁ paccasi revate”ti. “Kiṁ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṁ kataṁ; Kena saṁsavako laddho, gambhīro sataporiso”ti. “Samaṇe brāhmaṇe cāpi, aññe vāpi vanibbake; Musāvādena vañcesi, taṁ pāpaṁ pakataṁ tayā. Tena saṁsavako laddho, gambhīro sataporiso; Tattha vassasahassāni, tuvaṁ paccasi revate. Hatthepi chindanti athopi pāde, Kaṇṇepi chindanti athopi nāsaṁ; Athopi kākoḷagaṇā samecca, Saṅgamma khādanti viphandamānan”ti. “Sādhu kho maṁ paṭinetha, kāhāmi kusalaṁ bahuṁ; Dānena samacariyāya, saṁyamena damena ca; Yaṁ katvā sukhitā honti, na ca pacchānutappare”ti. “Pure tuvaṁ pamajjitvā, idāni paridevasi; Sayaṁ katānaṁ kammānaṁ, vipākaṁ anubhossasī”ti. “Ko devalokato manussalokaṁ, Gantvāna puṭṭho me evaṁ vadeyya; ‘Nikkhittadaṇḍesu dadātha dānaṁ, Acchādanaṁ seyya mathannapānaṁ; Na hi maccharī rosako pāpadhammo, Saggūpagānaṁ labhati sahabyataṁ’. Sāhaṁ nūna ito gantvā, yoniṁ laddhāna mānusiṁ; Vadaññū sīlasampannā, kāhāmi kusalaṁ bahuṁ; Dānena samacariyāya, saṁyamena damena ca. Ārāmāni ca ropissaṁ, dugge saṅkamanāni ca; Papañca udapānañca, vippasannena cetasā. Cātuddasiṁ pañcadasiṁ, yā ca pakkhassa aṭṭhamī; Pāṭihāriyapakkhañca, aṭṭhaṅgasusamāgataṁ. Uposathaṁ upavasissaṁ, sadā sīlesu saṁvutā; Na ca dāne pamajjissaṁ, sāmaṁ diṭṭhamidaṁ mayā”ti. Iccevaṁ vippalapantiṁ, phandamānaṁ tato tato; Khipiṁsu niraye ghore, uddhampādaṁ avaṁsiraṁ. “Ahaṁ pure maccharinī ahosiṁ, Paribhāsikā samaṇabrāhmaṇānaṁ; Vitathena ca sāmikaṁ vañcayitvā, Paccāmahaṁ niraye ghorarūpe”ti. Revatīpetavatthu catutthaṁ. Mahāvagga
5. Ucchupetavatthu
“Idaṁ mama ucchuvanaṁ mahantaṁ, Nibbattati puññaphalaṁ anappakaṁ; Taṁ dāni me na paribhogameti, Ācikkha bhante kissa ayaṁ vipāko. Haññāmi khajjāmi ca vāyamāmi, Parisakkāmi paribhuñjituṁ kiñci; Svāhaṁ chinnathāmo kapaṇo lālapāmi, Kissa kammassa ayaṁ vipāko. Vighāto cāhaṁ paripatāmi chamāyaṁ, Parivattāmi vāricarova ghamme; Rudato ca me assukā niggalanti, Ācikkha bhante kissa ayaṁ vipāko.