Ropetva rukkhāni yathā phalesī, Mūle taruṁ chettu tameva icchasi; Tathūpamaṁ cittamidaṁ karosi, Yaṁ maṁ aniccamhi cale niyuñjasi. Arūpa dūraṅgama ekacāri, Na te karissaṁ vacanaṁ idānihaṁ; Dukkhā hi kāmā kaṭukā mahabbhayā, Nibbānamevābhimano carissaṁ. Nāhaṁ alakkhyā ahirikkatāya vā, Na cittahetū na ca dūrakantanā; Ājīvahetū ca ahaṁ na nikkhamiṁ, Kato ca te citta paṭissavo mayā. ‘Appicchatā sappurisehi vaṇṇitā, Makkhappahānaṁ vupasamo dukhassa’; Itissu maṁ citta tadā niyuñjasi, Idāni tvaṁ gacchasi pubbaciṇṇaṁ. Taṇhā avijjā ca piyāpiyañca, Subhāni rūpāni sukhā ca vedanā; Manāpiyā kāmaguṇā ca vantā, Vante ahaṁ āvamituṁ na ussahe.