ทุติยํ อุทกปูชกตฺเถราปทานํ (๓๓๒)
[๓๓๔] สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส
ฆตาสนํว ชลิตํ อาทิตฺตํว หุตาสนํ ฯ
ปาณินา อุทกํ คยฺห อากาเส อุกฺขิปึ อหํ
สมฺปฏิจฺฉิ มหาวีโร พุทฺโธ การุณิโก อิสิ ฯ
อนฺตลิกฺเข ฐิโต สตฺถา ปทุมุตฺตรนามโก
มม สงฺกปฺปมญฺญาย อิมํ คาถํ อภาสถ ฯ
อิมินา ทกทาเนน ปีติอุปฺปาทเนน จ่
กปฺปสตสหสฺสํปิ ทุคฺคตึ นูปปชฺชสิ ฯ
เตน กมฺเมน ทิปทินฺท โลกเชฏฺฐ นราสภ
ปตฺโตมฺหิ อจลํ ฐานํ หิตฺวา ชยปราชยํ ฯ
สหสฺสราชนาเมน ตโย จ จกฺกวตฺติโน
ปญฺจสฏฺฐิกปฺปสเต จาตุรนฺโต ชนาธิปา ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุทกปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ