Bahūni vassasahassāni, pūgāni nahutāni ca; Bhusaṁ dukkhaṁ nigacchittho, niraye katakibbiso. Etādisaṁ kho kaṭukaṁ, appaduṭṭhappadosinaṁ; Paccanti pāpakammantā, isimāsajja subbataṁ. So tattha bahuvassāni, vedayitvā bahuṁ dukhaṁ; Khuppipāsahato nāma, peto āsi tato cuto. Etamādīnavaṁ ñatvā, issaramadasambhavaṁ; Pahāya issaramadaṁ, nivātamanuvattaye. Diṭṭheva dhamme pāsaṁso, yo buddhesu sagāravo; Kāyassa bhedā sappañño, saggaṁ so upapajjatīti. Rājaputtapetavatthu sattamaṁ. Mahāvagga

8. Gūthakhādakapetavatthu

“Gūthakūpato uggantvā, ko nu dīno patiṭṭhasi; Nissaṁsayaṁ pāpakammanto, kiṁ nu saddahase tuvan”ti. “Ahaṁ bhadante petomhi, duggato yamalokiko; Pāpakammaṁ karitvāna, petalokaṁ ito gato”. “Kiṁ nu kāyena vācāya, manasā dukkaṭaṁ kataṁ; Kissa kammavipākena, idaṁ dukkhaṁ nigacchasī”ti. “Ahu āvāsiko mayhaṁ, issukī kulamaccharī; Ajjhāsito mayhaṁ ghare, kadariyo paribhāsako.