Kiṁ tvaṁ pure kammamakāsi attanā, Manussabhūtā purimāya jātiyā; Dānaṁ suciṇṇaṁ atha sīlasaṁyamaṁ, Kenūpapannā sugatiṁ yasassinī; Devate pucchitācikkha, Kissa kammassidaṁ phalan”ti. “Idāni bhante imameva gāmaṁ, Piṇḍāya amhākaṁ gharaṁ upāgami; Tato te ucchussa adāsi khaṇḍikaṁ, Pasannacittā atulāya pītiyā. Sassu ca pacchā anuyuñjate mamaṁ, Kahaṁ nu ucchuṁ vadhuke avākiri; Na chaḍḍitaṁ no pana khāditaṁ mayā, Santassa bhikkhussa sayaṁ adāsahaṁ. Tuyhaṁ nvidaṁ issariyaṁ atho mama, Itissā sassu paribhāsate mamaṁ; Pīṭhaṁ gahetvā pahāraṁ adāsi me, Tato cutā kālakatāmhi devatā. Tadeva kammaṁ kusalaṁ kataṁ mayā, Sukhañca kammaṁ anubhomi attanā; Devehi saddhiṁ paricārayāmahaṁ, Modāmahaṁ kāmaguṇehi pañcahi.