‘Napihaṁ aparajjhaṁ kiñci, Napi hiṁsemi na bhaṇāmi dubbacanaṁ; Kiṁ sakkā kātuyye, Yaṁ maṁ viddessate bhattā’. Te maṁ pitugharaṁ paṭinayiṁsu, Vimanā dukhena adhibhūtā; Puttamanurakkhamānā, ‘Jitāmhase rūpiniṁ lakkhiṁ’. Atha maṁ adāsi tāto, Aḍḍhassa gharamhi dutiyakulikassa; Tato upaḍḍhasuṅkena, Yena maṁ vindatha seṭṭhi. Tassapi gharamhi māsaṁ, Avasiṁ atha sopi maṁ paṭiccharayi; Dāsīva upaṭṭhahantiṁ, Adūsikaṁ sīlasampannaṁ. Bhikkhāya ca vicarantaṁ, Damakaṁ dantaṁ me pitā bhaṇati; ‘Hohisi me jāmātā, Nikkhipa poṭṭhiñca ghaṭikañca’. Sopi vasitvā pakkhaṁ, Atha tātaṁ bhaṇati ‘dehi me poṭṭhiṁ; Ghaṭikañca mallakañca, Punapi bhikkhaṁ carissāmi’. Atha naṁ bhaṇatī tāto, Ammā sabbo ca me ñātigaṇavaggo; ‘Kiṁ te na kīrati idha, Bhaṇa khippaṁ taṁ te karihi’ti. Evaṁ bhaṇito bhaṇati, ‘Yadi me attā sakkoti alaṁ mayhaṁ; Isidāsiyā na saha vacchaṁ, Ekagharehaṁ saha vatthuṁ’. Vissajjito gato so, Ahampi ekākinī vicintemi; ‘Āpucchitūna gacchaṁ, Marituye vā pabbajissaṁ vā’.