ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๖ · หน้า ๒๔๑
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Sūlāvuto ca arogo hutvā, Serī sukhī pabbajjaṁ upāgami; Bhikkhuñca āgamma kappitakuttamaṁ, Ubhopi sāmaññaphalāni ajjhaguṁ. Etādisā sappurisāna sevanā, Mahapphalā hoti sataṁ vijānataṁ; Sūlāvuto aggaphalaṁ aphassayi, Phalaṁ kaniṭṭhaṁ pana ambasakkaroti. Ambasakkarapetavatthu paṭhamaṁ. Mahāvagga

2. Serīsakapetavatthu

“Suṇotha yakkhassa vāṇijāna ca, Samāgamo yattha tadā ahosi; Yathā kathaṁ itaritarena cāpi, Subhāsitaṁ tañca suṇātha sabbe. Yo so ahu rājā pāyāsi nāma, Bhummānaṁ sahabyagato yasassī; So modamānova sake vimāne, Amānuso mānuse ajjhabhāsī”ti. “Vaṅke araññe amanussaṭṭhāne, Kantāre appodake appabhakkhe; Suduggame vaṇṇupathassa majjhe, Vaṅkambhayā naṭṭhamanā manussā. Nayidha phalā mūlamayā ca santi, Upādānaṁ natthi kutodha bhakkho; Aññatra paṁsūhi ca vālukāhi ca, Tatāhi uṇhāhi ca dāruṇāhi ca. Ujjaṅgalaṁ tattamivaṁ kapālaṁ, Anāyasaṁ paralokena tulyaṁ; Luddānamāvāsamidaṁ purāṇaṁ, Bhūmippadeso abhisattarūpo. Atha tumhe kena vaṇṇena, Kimāsamānā imaṁ padesaṁ hi; Anupaviṭṭhā sahasā samacca, Lobhā bhayā atha vā sampamūḷhā”ti. “Magadhesu aṅgesu ca satthavāhā, Āropayitvā paṇiyaṁ puthuttaṁ; Te yāmase sindhusovīrabhūmiṁ, Dhanatthikā uddayaṁ patthayānā. Divā pipāsaṁ nadhivāsayantā, Yoggānukampañca samekkhamānā; Etena vegena āyāma sabbe, Rattiṁ maggaṁ paṭipannā vikāle. Te duppayātā aparaddhamaggā, Andhākulā vippanaṭṭhā araññe; Suduggame vaṇṇupathassa majjhe, Disaṁ na jānāma pamūḷhacittā. Idañca disvāna adiṭṭhapubbaṁ, Vimānaseṭṭhañca tavañca yakkha; Tatuttariṁ jīvitamāsamānā, Disvā patītā sumanā udaggā”ti. “Pāraṁ samuddassa imañca vaṇṇuṁ, Vettācaraṁ saṅkupathañca maggaṁ; Nadiyo pana pabbatānañca duggā, Puthuddisā gacchatha bhogahetu. Pakkhandiyāna vijitaṁ paresaṁ, Verajjake mānuse pekkhamānā; Yaṁ vo sutaṁ vā atha vāpi diṭṭhaṁ, Accherakaṁ taṁ vo suṇoma tātā”ti. “Itopi accherataraṁ kumāra, Na no sutaṁ vā atha vāpi diṭṭhaṁ; Atītamānussakameva sabbaṁ, Disvā na tappāma anomavaṇṇaṁ. Vehāyasaṁ pokkharañño savanti, Pahūtamalyā bahupuṇḍarīkā; Dumā cime niccaphalūpapannā, Atīva gandhā surabhiṁ pavāyanti. Veḷūriyathambhā satamussitāse, Silāpavāḷassa ca āyataṁsā; Masāragallā sahalohitaṅgā, Thambhā ime jotirasāmayāse. Sahassathambhaṁ atulānubhāvaṁ, Tesūpari sādhumidaṁ vimānaṁ; Ratanantaraṁ kañcanavedimissaṁ, Tapanīyapaṭṭehi ca sādhuchannaṁ. Jambonaduttattamidaṁ sumaṭṭho, Pāsādasopānaphalūpapanno; Daḷho ca vaggu ca susaṅgato ca, Atīva nijjhānakhamo manuñño. Ratanantarasmiṁ bahuannapānaṁ, Parivārito accharāsaṅgaṇena; Murajaālambaratūriyaghuṭṭho, Abhivanditosi thutivandanāya. So modasi nārigaṇappabodhano, Vimānapāsādavare manorame; Acintiyo sabbaguṇūpapanno, Rājā yathā vessavaṇo naḷinyā. Devo nu āsi udavāsi yakkho, Udāhu devindo manussabhūto; Pucchanti taṁ vāṇijā satthavāhā, Ācikkha ko nāma tuvaṁsi yakkho”ti. “Serīsako nāma ahamhi yakkho, Kantāriyo vaṇṇupathamhi gutto; Imaṁ padesaṁ abhipālayāmi, Vacanakaro vessavaṇassa rañño”ti. “Adhiccaladdhaṁ pariṇāmajaṁ te, Sayaṅkataṁ udāhu devehi dinnaṁ; Pucchanti taṁ vāṇijā satthavāhā, Kathaṁ tayā laddhamidaṁ manuññan”ti. “Nādhiccaladdhaṁ na pariṇāmajaṁ me, Na sayaṅkataṁ na hi devehi dinnaṁ; Sakehi kammehi apāpakehi, Puññehi me laddhamidaṁ manuññan”ti. “Kiṁ te vataṁ kiṁ pana brahmacariyaṁ, Kissa suciṇṇassa ayaṁ vipāko; Pucchanti taṁ vāṇijā satthavāhā, Kathaṁ tayā laddhamidaṁ vimānan”ti. “Mamaṁ pāyāsīti ahu samaññā, Rajjaṁ yadā kārayiṁ kosalānaṁ; Natthikadiṭṭhi kadariyo pāpadhammo, Ucchedavādī ca tadā ahosiṁ. Samaṇo ca kho āsi kumārakassapo, Bahussuto cittakathī uḷāro; So me tadā dhammakathaṁ abhāsi, Diṭṭhivisūkāni vinodayī me. Tāhaṁ tassa dhammakathaṁ suṇitvā, Upāsakattaṁ paṭivedayissaṁ; Pāṇātipātā virato ahosiṁ, Loke adinnaṁ parivajjayissaṁ; Amajjapo no ca musā abhāṇiṁ, Sakena dārena ca ahosi tuṭṭho. Taṁ me vataṁ taṁ pana brahmacariyaṁ, Tassa suciṇṇassa ayaṁ vipāko; Teheva kammehi apāpakehi, Puññehi me laddhamidaṁ vimānan”ti. “Saccaṁ kirāhaṁsu narā sapaññā, Anaññathā vacanaṁ paṇḍitānaṁ; Yahiṁ yahiṁ gacchati puññakammo, Tahiṁ tahiṁ modati kāmakāmī. Yahiṁ yahiṁ sokapariddavo ca, Vadho ca bandho ca parikkileso; Tahiṁ tahiṁ gacchati pāpakammo, Na muccati duggatiyā kadācī”ti. “Sammūḷharūpova jano ahosi, Asmiṁ muhutte kalalīkatova; Janassimassa tuyhañca kumāra, Appaccayo kena nu kho ahosī”ti. “Ime ca sirīsavanā tātā, Dibbā gandhā surabhī sampavanti; Te sampavāyanti imaṁ vimānaṁ, Divā ca ratto ca tamaṁ nihantvā. Imesañca kho vassasataccayena, Sipāṭikā phalati ekamekā; Mānussakaṁ vassasataṁ atītaṁ, Yadagge kāyamhi idhūpapanno. Disvānahaṁ vassasatāni pañca, Asmiṁ vimāne ṭhatvāna tātā; Āyukkhayā puññakkhayā cavissaṁ, Teneva sokena pamucchitosmī”ti. “Kathaṁ nu soceyya tathāvidho so, Laddhā vimānaṁ atulaṁ cirāya; Ye cāpi kho ittaramupapannā, Te nūna soceyyuṁ parittapuññā”ti. “Anucchaviṁ ovadiyañca me taṁ, Yaṁ maṁ tumhe peyyavācaṁ vadetha; Tumhe ca kho tātā mayānuguttā, Yenicchakaṁ tena paletha sotthin”ti. “Gantvā mayaṁ sindhusovīrabhūmiṁ, Dhanatthikā uddayaṁ patthayānā; Yathāpayogā paripuṇṇacāgā, Kāhāma serīsamahaṁ uḷāran”ti. “Mā ceva serīsamahaṁ akattha, Sabbañca vo bhavissati yaṁ vadetha; Pāpāni kammāni vivajjayātha, Dhammānuyogañca adhiṭṭhahātha. Upāsako atthi imamhi saṅghe, Bahussuto sīlavatūpapanno; Saddho ca cāgī ca supesalo ca, Vicakkhaṇo santusito mutīmā. Sañjānamāno na musā bhaṇeyya, Parūpaghātāya na cetayeyya; Vebhūtikaṁ pesuṇaṁ no kareyya, Saṇhañca vācaṁ sakhilaṁ bhaṇeyya. Sagāravo sappatisso vinīto, Apāpako adhisīle visuddho; So mātaraṁ pitarañcāpi jantu, Dhammena poseti ariyavutti. Maññe so mātāpitūnaṁ kāraṇā, Bhogāni pariyesati na attahetu; Mātāpitūnañca yo accayena, Nekkhammapoṇo carissati brahmacariyaṁ. Ujū avaṅko asaṭho amāyo, Na lesakappena ca vohareyya; So tādiso sukatakammakārī, Dhamme ṭhito kinti labhetha dukkhaṁ. Taṁ kāraṇā pātukatomhi attanā, Tasmā dhammaṁ passatha vāṇijāse; Aññatra teniha bhasmī bhavetha, Andhākulā vippanaṭṭhā araññe; Taṁ khippamānena lahuṁ parena, Sukho have sappurisena saṅgamo”ti. “Kiṁ nāma so kiñca karoti kammaṁ, Kiṁ nāmadheyyaṁ kiṁ pana tassa gottaṁ; Mayampi naṁ daṭṭhukāmamha yakkha, Yassānukampāya idhāgatosi; Lābhā hi tassa yassa tuvaṁ pihesī”ti. “Yo kappako sambhavanāmadheyyo, Upāsako kocchaphalūpajīvī; Jānātha naṁ tumhākaṁ pesiyo so, Mā kho naṁ hīḷittha supesalo so”ti. “Jānāmase yaṁ tvaṁ pavadesi yakkha, Na kho naṁ jānāma sa edisoti; Mayampi naṁ pūjayissāma yakkha, Sutvāna tuyhaṁ vacanaṁ uḷāran”ti. “Ye keci imasmiṁ satthe manussā, Daharā mahantā athavāpi majjhimā; Sabbeva te ālambantu vimānaṁ, Passantu puññānaṁ phalaṁ kadariyā”ti. Te tattha sabbeva “ahaṁ pure”ti, Taṁ kappakaṁ tattha purakkhatvā; Sabbeva te ālambiṁsu vimānaṁ, Masakkasāraṁ viya vāsavassa. Te tattha sabbeva “ahaṁ pure”ti, Upāsakattaṁ paṭivedayiṁsu; Pāṇātipātā paṭiviratā ahesuṁ, Loke adinnaṁ parivajjayiṁsu; Amajjapā no ca musā bhaṇiṁsu, Sakena dārena ca ahesuṁ tuṭṭhā. Te tattha sabbeva “ahaṁ pure”ti, Upāsakattaṁ paṭivedayitvā; Pakkāmi sattho anumodamāno, Yakkhiddhiyā anumato punappunaṁ. Gantvāna te sindhusovīrabhūmiṁ, Dhanatthikā uddayaṁ patthayānā; Yathāpayogā paripuṇṇalābhā, Paccāgamuṁ pāṭaliputtamakkhataṁ. Gantvāna te saṅgharaṁ sotthivanto, Puttehi dārehi samaṅgibhūtā; Ānandī vittā sumanā patītā, Akaṁsu serīsamahaṁ uḷāraṁ; Serīsakaṁ te pariveṇaṁ māpayiṁsu. Etādisā sappurisāna sevanā, Mahatthikā dhammaguṇāna sevanā; Ekassa atthāya upāsakassa, Sabbeva sattā sukhitā ahesunti. Serīsakapetavatthu dutiyaṁ. Bhāṇavāraṁ tatiyaṁ. Mahāvagga

3. Nandakapetavatthu

Rājā piṅgalako nāma, Suraṭṭhānaṁ adhipati ahu; Moriyānaṁ upaṭṭhānaṁ gantvā, Suraṭṭhaṁ punarāgamā. Uṇhe majjhanhike kāle, Rājā paṅkaṁ upāgami; Addasa maggaṁ ramaṇīyaṁ, Petānaṁ taṁ vaṇṇupathaṁ. Sārathiṁ āmantayī rājā— “Ayaṁ maggo ramaṇīyo, khemo sovatthiko sivo; Iminā sārathi yāma, suraṭṭhānaṁ santike ito”.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้