“Kiṁ tavattho vane tāta, ujjuhānova pāvuse; Verambhā ramaṇīyā te, paviveko hi jhāyinaṁ”. “Yathā abbhāni verambho, vāto nudati pāvuse; Saññā me abhikiranti, vivekapaṭisaññutā. Apaṇḍaro aṇḍasambhavo, Sīvathikāya niketacāriko; Uppādayateva me satiṁ, Sandehasmiṁ virāganissitaṁ. Yañca aññe na rakkhanti, yo ca aññe na rakkhati; Sa ve bhikkhu sukhaṁ seti, kāmesu anapekkhavā. Acchodikā puthusilā, gonaṅgulamigāyutā; Ambusevālasañchannā, te selā ramayanti maṁ. Vasitaṁ me araññesu, kandarāsu guhāsu ca; Senāsanesu pantesu, vāḷamiganisevite. ‘Ime haññantu vajjhantu, dukkhaṁ pappontu pāṇino’; Saṅkappaṁ nābhijānāmi, anariyaṁ dosasaṁhitaṁ. Pariciṇṇo mayā satthā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ; Ohito garuko bhāro, bhavanetti samūhatā. Yassa catthāya pabbajito, agārasmānagāriyaṁ; So me attho anuppatto, sabbasaṁyojanakkhayo.