“Daddallamānā vaṇṇena, yasasā ca yasassinī; Sabbe deve tāvatiṁse, vaṇṇena atirocasi. Dassanaṁ nābhijānāmi, idaṁ paṭhamadassanaṁ; Kasmā kāyā nu āgamma, nāmena bhāsase maman”ti. “Ahaṁ bhadde subhaddāsiṁ, pubbe mānusake bhave; Sahabhariyā ca te āsiṁ, bhaginī ca kaniṭṭhikā. Sā ahaṁ kāyassa bhedā, vippamuttā tato cutā; Nimmānaratīnaṁ devānaṁ, upapannā sahabyatan”ti. “Pahūtakatakalyāṇā, te deve yanti pāṇino; Yesaṁ tvaṁ kittayissasi, subhadde jātimattano. Atha tvaṁ kena vaṇṇena, kena vā anusāsitā; Kīdiseneva dānena, subbatena yasassinī. Yasaṁ etādisaṁ pattā, visesaṁ vipulamajjhagā; Devate pucchitācikkha, kissa kammassidaṁ phalan”ti. “Aṭṭheva piṇḍapātāni, yaṁ dānaṁ adadaṁ pure; Dakkhiṇeyyassa saṅghassa, pasannā sehi pāṇibhi. Tena metādiso vaṇṇo, …pe… vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti. “Ahaṁ tayā bahutare bhikkhū, Saññate brahmacārayo; Tappesiṁ annapānena, Pasannā sehi pāṇibhi.