คนฺตฺวา สกํ มนฺทิรํ กามกามี

มธุรํ ปิยํ ชีวิตํ ลทฺธ ราช

กุโต ตุวํ เอหิสิ เม สกาสํ ฯ

[๓๓๖] มตํ วเรยฺย ปริสุทฺธสีโล

น ชีวิตํ ครหิโต ปาปธมฺโม

น หิ ตํ นรํ ตายเต ๑ ทุคฺคตีภิ

ยสฺสาปิ เหตุ อลิกํ ภเณยฺย ฯ

สเจปิ วาโต คิริมาวเหยฺย

จนฺโท จ สุริโย จ ฉมา ปเตยฺยุํ

สพฺพา จ นชฺโช ปฏิโสตํ วเชยฺยุํ

น เตฺววาหํ ราช มุสา ภเณยฺยํ ฯ

[๓๓๗] นภํ ผเลยฺย อุทธิ วิสุสฺเส ๒

สํวตฺเตยฺย ๓ ภูตธรา วสุนฺธรา

สิลุจฺจโย เมรุ สมูลมุปฺปเตยฺย ๔

น เตฺววาหํ ราช มุสา ภเณยฺยํ ฯ

[๓๓๘] อสิญฺจ สตฺติญฺจ ปรามสามิ

สปถํปิ เต สมฺม อหํ กโรมิ

ตยา ปมุตฺโต อนโณ ภวิตฺวา

สจฺจานุรกฺขี ปุนราวชิสฺสํ ฯ

[๓๓๙] โย เต กโต สงฺคโร พฺราหฺมเณน

#๑ ม. ตายติ ฯ ๒ ม. อุทธีปิ สุสฺเส ฯ ๓ ม. สํวฏฺฏเย ฯ ๔ ม. -มุปฺปเต ฯ