ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
บาลีสยามรัฐ · เล่ม ๒๘ · หน้า ๓๔๗ · ข้อ 991 992
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เอวํ น มุโฬฺหสฺมิ สุโณหิ กตฺเต ฯ

น จาปิ เม ทุคฺคหิตตฺถิ กิญฺจิ

หทเยน เต ธมฺมลทฺเธน นาคา

อิรนฺทตึ ๑ นาคกญฺญํ ททนฺติ ฯ

ตสฺมา อหํ ตุยฺหํ วธาย ยุตฺโต

เอวํ มมตฺโถ มรเณน ตุยฺหํ

อิเธว ตํ นรเก ปาตยิตฺวา

หนฺตฺวาน ตํ หทยํ อานยิสฺสํ ฯ

[๙๙๑] ขิปฺปํ มมํ อุทฺธร กาติยาน

หทเยน เม ยทิ เต อตฺถิ กิจฺจํ

เยเกจิ เม สาธุ นรสฺส ธมฺมา

สพฺเพว เต ปาตุกโรมิ อชฺช ฯ

[๙๙๒] โส ปุณฺณโก กุรูนํ กตฺตุเสฏฺฐํ

นคมุทฺธนิ ขิปฺปํ ปติฏฺฐเปตฺวา

อสฺสตฺถมาสีนํ สเมกฺขิยาน

ปริปุจฺฉิ กตฺตารมโนมปญฺญํ ฯ

สมุทฺธโต เมสิ ตุวํ ปปาตา

หทเยน เต อชฺช มมตฺถิ กิจฺจํ

เยเกจิ เต สาธุ นรสฺส ธมฺมา

สพฺเพว เม ปาตุกโรหิ อชฺช ฯ

#๑ ม. อิรนฺธตึ ฯ