ขุททกนิกาย มหานิทเทส
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๕ · หน้า ๕๒๓ · ข้อ 145
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

บทว่า มงฺคลํ ปจฺเจนฺติ ความว่า ย่อมให้ตั้งไว้ซึ่งเหตุแห่งความ สำเร็จ เหตุแห่งความเจริญ เหตุแห่งสมบัติทั้งปวง.

บทว่า อมงฺคลํ ปจฺเจนฺติ ความว่า ย่อมให้ตั้งไว้ซึ่งเหตุแห่ง ความสำเร็จ หามิได้. ซึ่งเหตุแห่งความเจริญ หามิได้, ซึ่งเหตุแห่งสมบัติ ทั้งปวง หามิได้.

บทว่า เต กาลโล วุฏฺหิตฺวา ความว่า สมณพราหมณ์เหล่านั้น คือพวกเชื่อถือสิ่งที่เห็นเป็นต้นว่าเป็นมงคล ลุกขึ้นก่อนกว่าทีเดียว.

บทว่า อภิมงฺคลคตานิ ความว่า ที่ถึงเหตุแห่งความเจริญโดย พิเศษ.

บทว่า รูปานิ ปสฺสนฺติ ความว่า ย่อมเห็นรูปารมณ์มีอย่างต่าง ๆ.

บทว่า วาตสกุณํ ความว่า นกมีชื่ออย่างนั้น.

บทว่า ปุสฺสเวฬุวลฏฺึ ความว่า ผลมะตูมอ่อนที่เกิดขึ้นโดย บุษยฤกษ์.

บทว่า คพฺภินิตฺถึ ความว่า หญิงมีครรภ์.

บทว่า กุมารกํ ขนฺเธ อาโรเปตฺวา คจฺฉนฺตํ ความว่า คน ที่ยกเด็กรุ่น ๆ ขึ้นบ่าเดินไป.

บทว่า ปุณฺณฆฏํ ความว่า หม้อเต็มด้วยน้ำ.

บทว่า โรหิตมจฺฉํ ความว่า ปลาตะเพียนแดง.

บทว่า อาชญฺรถํ ความว่า รถเทียมม้าสินธพ.

บทว่า อุสภํ ความว่า โคตัวผู้เป็นมงคล.