Atha kho āyasmā udāyī gharaṇiyā upakaṇṇake dhammaṁ desetvā yena gharasuṇhā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā gharasuṇhāya upakaṇṇake dhammaṁ desesi. Atha kho gharaṇiyā etadahosi— “kiṁ nu kho so samaṇo gharasuṇhāya jāro udāhu obhāsatī”ti? Atha kho āyasmā udāyī gharasuṇhāya upakaṇṇake dhammaṁ desetvā pakkāmi. Atha kho gharaṇī gharasuṇhaṁ etadavoca— “he je, kiṁ te eso samaṇo avocā”ti? “Dhammaṁ me, ayye, desesi”. “Ayyāya pana kiṁ avocā”ti? “Mayhampi dhammaṁ desesī”ti. Tā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma ayyo udāyī upakaṇṇake dhammaṁ desessati. Nanu nāma vissaṭṭhena vivaṭena dhammo desetabbo”ti? Assosuṁ kho bhikkhū tāsaṁ itthīnaṁ ujjhāyantīnaṁ khiyyantīnaṁ vipācentīnaṁ. Ye te bhikkhū appicchā …pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma āyasmā udāyī mātugāmassa dhammaṁ desessatī”ti. Atha kho te bhikkhū āyasmantaṁ udāyiṁ anekapariyāyena vigarahitvā bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ …pe… “saccaṁ kira tvaṁ, udāyi, mātugāmassa dhammaṁ desesī”ti? “Saccaṁ, bhagavā”ti. Vigarahi buddho bhagavā …pe… kathañhi nāma tvaṁ, moghapurisa, mātugāmassa dhammaṁ desessasi. Netaṁ moghapurisa, appasannānaṁ vā pasādāya …pe… evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha— “Yo pana bhikkhu mātugāmassa dhammaṁ deseyya pācittiyan”ti. Evañcidaṁ bhagavatā bhikkhūnaṁ sikkhāpadaṁ paññattaṁ hoti. Tena kho pana samayena upāsikā bhikkhū passitvā etadavocuṁ— “iṅghāyyā, dhammaṁ desethā”ti. “Na, bhaginī, kappati mātugāmassa dhammaṁ desetun”ti. “Iṅghāyyā, chappañcavācāhi dhammaṁ desetha, sakkā ettakenapi dhammo aññātun”ti. “Na, bhaginī, kappati mātugāmassa dhammaṁ desetun”ti. Kukkuccāyantā na desesuṁ. Upāsikā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma, ayyā, amhehi yācīyamānā dhammaṁ na desessantī”ti.