Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto paṭṭo hoti cīvarakammaṁ kātuṁ. So paṭapilotikānaṁ saṅghāṭiṁ karitvā surattaṁ suparikammakataṁ katvā pārupi. Atha kho aññataro paribbājako mahagghaṁ paṭaṁ pārupitvā yenāyasmā upanando sakyaputto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ upanandaṁ sakyaputtaṁ etadavoca— “sundarā kho tyāyaṁ, āvuso, saṅghāṭi; dehi me paṭenā”ti. “Jānāhi, āvuso”ti. “Āmāvuso, jānāmī”ti. “Handāvuso”ti, adāsi. Atha kho so paribbājako taṁ saṅghāṭiṁ pārupitvā paribbājakārāmaṁ agamāsi. Paribbājakā taṁ paribbājakaṁ etadavocuṁ— “sundarā kho tyāyaṁ, āvuso, saṅghāṭi; kuto tayā laddhā”ti? “Tena me, āvuso, paṭena parivattitā”ti. “Katihipi tyāyaṁ, āvuso, saṅghāṭi bhavissati, soyeva te paṭo varo”ti.