Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya āyasmatā ānandena pacchāsamaṇena yena aññataraṁ kulaṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Atha kho te manussā bhagavato ca āyasmato ca ānandassa bhojanaṁ adaṁsu. Āyasmā ānando kukkuccāyanto na paṭiggaṇhāti. “Gaṇhāhi, ānandā”ti. “Alaṁ, bhagavā, atthi me bhattapaccāsā”ti. “Tenahānanda, vikappetvā gaṇhāhī”ti. Atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi—“ anujānāmi, bhikkhave, vikappetvā paramparabhojanaṁ bhuñjituṁ. Evañca pana, bhikkhave, vikappetabbaṁ—‘mayhaṁ bhattapaccāsaṁ itthannāmassa dammī’”ti. Paramparabhojanaṁ nāma pañcannaṁ bhojanānaṁ aññatarena bhojanena nimantito, taṁ ṭhapetvā aññaṁ pañcannaṁ bhojanānaṁ aññataraṁ bhojanaṁ bhuñjati, etaṁ paramparabhojanaṁ nāma. Aññatra samayāti ṭhapetvā samayaṁ. Gilānasamayo nāma na sakkoti ekāsane nisinno yāvadatthaṁ bhuñjituṁ. “Gilānasamayo”ti bhuñjitabbaṁ. Cīvaradānasamayo nāma anatthate kathine vassānassa pacchimo māso, atthate kathine pañca māsā. “Cīvaradānasamayo”ti bhuñjitabbaṁ. Cīvarakārasamayo nāma cīvare kayiramāne. “Cīvarakārasamayo”ti bhuñjitabbaṁ.
