Tena kho pana samayena rañño māgadhassa seniyassa bimbisārassa ñātisālohito ājīvakesu pabbajito hoti. Atha kho so ājīvako yena rājā māgadho seniyo bimbisāro tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā rājānaṁ māgadhaṁ seniyaṁ bimbisāraṁ etadavoca—“icchāmahaṁ, mahārāja, sabbapāsaṇḍikabhattaṁ kātun”ti. “Sace tvaṁ, bhante, buddhappamukhaṁ bhikkhusaṅghaṁ paṭhamaṁ bhojeyyāsi”. “Evaṁ kareyyāmī”ti. Atha kho so ājīvako bhikkhūnaṁ santike dūtaṁ pāhesi—“adhivāsentu me bhikkhū svātanāya bhattan”ti. Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti—“paṭikkhittaṁ bhagavatā gaṇabhojanan”ti. Atha kho so ājīvako yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodi, sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhito kho so ājīvako bhagavantaṁ etadavoca— “bhavampi gotamo pabbajito, ahampi pabbajito; arahati pabbajito pabbajitassa piṇḍaṁ paṭiggahetuṁ. Adhivāsetu me bhavaṁ gotamo svātanāya bhattaṁ saddhiṁ bhikkhusaṅghenā”ti. Adhivāsesi bhagavā tuṇhībhāvena. Atha kho so ājīvako bhagavato adhivāsanaṁ viditvā pakkāmi. Atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi— “anujānāmi, bhikkhave, samaṇabhattasamaye gaṇabhojanaṁ bhuñjituṁ. Evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha— Gaṇabhojane, aññatra samayā, pācittiyaṁ. Tatthāyaṁ samayo. Gilānasamayo, cīvaradānasamayo, cīvarakārasamayo, addhānagamanasamayo, nāvābhiruhanasamayo, mahāsamayo, samaṇabhattasamayo—ayaṁ tattha samayo”ti.