Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena sāvatthiyaṁ aññataraṁ kulaṁ ubhatopasannaṁ hoti. Saddhāya vaḍḍhati, bhogena hāyati, yaṁ tasmiṁ kule uppajjati purebhattaṁ khādanīyaṁ vā bhojanīyaṁ vā taṁ sabbaṁ bhikkhūnaṁ vissajjetvā appekadā anasitā acchanti. Manussā ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma samaṇā sakyaputtiyā na mattaṁ jānitvā paṭiggahessanti. Ime imesaṁ datvā appekadā anasitā acchantī”ti. Assosuṁ kho bhikkhū tesaṁ manussānaṁ ujjhāyantānaṁ khiyyantānaṁ vipācentānaṁ. Atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ. Atha kho bhagavā etasmiṁ nidāne etasmiṁ pakaraṇe dhammiṁ kathaṁ katvā bhikkhū āmantesi— “anujānāmi, bhikkhave, yaṁ kulaṁ saddhāya vaḍḍhati, bhogena hāyati evarūpassa kulassa ñattidutiyena kammena sekkhasammutiṁ dātuṁ. Evañca pana, bhikkhave, dātabbā. Byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo— ‘Suṇātu me, bhante, saṅgho. Itthannāmaṁ kulaṁ saddhāya vaḍḍhati, bhogena hāyati. Yadi saṅghassa pattakallaṁ, saṅgho itthannāmassa kulassa sekkhasammutiṁ dadeyya. Esā ñatti.