Tena kho pana samayena bhikkhū manussehi saddhiṁ nāvāya gacchanti. Atha kho te bhikkhū te manusse etadavocuṁ—“muhuttaṁ, āvuso, tīraṁ upanetha; piṇḍāya carissāmā”ti. Te evamāhaṁsu—“idheva, bhante, bhuñjathā”ti. Bhikkhū kukkuccāyantā na paṭiggaṇhanti—“paṭikkhittaṁ bhagavatā gaṇabhojanan”ti. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ …pe… anujānāmi, bhikkhave, nāvābhiruhanasamaye gaṇabhojanaṁ bhuñjituṁ. Evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha— “Gaṇabhojane, aññatra samayā, pācittiyaṁ. Tatthāyaṁ samayo. Gilānasamayo, cīvaradānasamayo, cīvarakārasamayo, addhānagamanasamayo, nāvābhiruhanasamayo—ayaṁ tattha samayo”ti. Evañcidaṁ bhagavatā bhikkhūnaṁ sikkhāpadaṁ paññattaṁ hoti. Tena kho pana samayena disāsu vassaṁvuṭṭhā bhikkhū rājagahaṁ āgacchanti bhagavantaṁ dassanāya. Manussā nānāverajjake bhikkhū passitvā bhattena nimantenti. Bhikkhū kukkuccāyantā nādhivāsenti—“paṭikkhittaṁ bhagavatā gaṇabhojanan”ti. Bhagavato etamatthaṁ ārocesuṁ …pe… anujānāmi, bhikkhave, mahāsamaye gaṇabhojanaṁ bhuñjituṁ. Evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha— “Gaṇabhojane, aññatra samayā, pācittiyaṁ. Tatthāyaṁ samayo. Gilānasamayo, cīvaradānasamayo, cīvarakārasamayo, addhānagamanasamayo, nāvābhiruhanasamayo, mahāsamayo—ayaṁ tattha samayo”ti. Evañcidaṁ bhagavatā bhikkhūnaṁ sikkhāpadaṁ paññattaṁ hoti.