มหาวิภังค์ ภาค ๒
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒ · หน้า ๔๙๔
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

Assosuṁ kho bhikkhū tesaṁ manussānaṁ ujjhāyantānaṁ khiyyantānaṁ vipācentānaṁ. Ye te bhikkhū appicchā …pe… te ujjhāyanti khiyyanti vipācenti— “kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū vikāle gāmaṁ pavisitvā sabhāyaṁ nisīditvā anekavihitaṁ tiracchānakathaṁ kathessanti, seyyathidaṁ— rājakathaṁ corakathaṁ …pe… itibhavābhavakathaṁ iti vā”ti …pe… “saccaṁ kira tumhe, bhikkhave, vikāle gāmaṁ pavisitvā sabhāyaṁ nisīditvā anekavihitaṁ tiracchānakathaṁ kathetha, seyyathidaṁ— rājakathaṁ corakathaṁ …pe… itibhavābhavakathaṁ iti vā”ti? “Saccaṁ, bhagavā”ti. Vigarahi buddho bhagavā …pe… kathañhi nāma tumhe, moghapurisā, vikāle gāmaṁ pavisitvā sabhāyaṁ nisīditvā anekavihitaṁ tiracchānakathaṁ kathessatha, seyyathidaṁ— rājakathaṁ corakathaṁ …pe… itibhavābhavakathaṁ iti vā. Netaṁ, moghapurisā, appasannānaṁ vā pasādāya …pe… evañca pana, bhikkhave, imaṁ sikkhāpadaṁ uddiseyyātha— “Yo pana bhikkhu vikāle gāmaṁ paviseyya, pācittiyan”ti. Evañcidaṁ bhagavatā bhikkhūnaṁ sikkhāpadaṁ paññattaṁ hoti.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้