Atha kho so daliddo kammakāro bhagavato adhivāsanaṁ viditvā uṭṭhāyāsanā bhagavantaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā pakkāmi. Assosuṁ kho bhikkhū—“daliddena kira kammakārena svātanāya buddhappamukho bhikkhusaṅgho nimantito, badaramissena peyyā paripūrissantī”ti. Te kālasseva piṇḍāya caritvā bhuñjiṁsu. Assosuṁ kho manussā—“daliddena kira kammakārena buddhappamukho bhikkhusaṅgho nimantito”ti. Te daliddassa kammakārassa pahūtaṁ khādanīyaṁ bhojanīyaṁ abhihariṁsu. Atha kho so daliddo kammakāro tassā rattiyā accayena paṇītaṁ khādanīyaṁ bhojanīyaṁ paṭiyādāpetvā bhagavato kālaṁ ārocāpesi—“kālo, bhante, niṭṭhitaṁ bhattan”ti. Atha kho bhagavā pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena tassa daliddassa kammakārassa nivesanaṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi saddhiṁ bhikkhusaṅghena. Atha kho so daliddo kammakāro bhattagge bhikkhū parivisati. Bhikkhū evamāhaṁsu— “thokaṁ, āvuso, dehi. Thokaṁ, āvuso, dehī”ti. “Mā kho tumhe, bhante, ‘ayaṁ daliddo kammakāro’ti thokaṁ thokaṁ paṭiggaṇhittha. Pahūtaṁ me khādanīyaṁ bhojanīyaṁ paṭiyattaṁ. Paṭiggaṇhatha, bhante, yāvadatthan”ti. “Na kho mayaṁ, āvuso, etaṅkāraṇā thokaṁ thokaṁ paṭiggaṇhāma. Api ca, mayaṁ kālasseva piṇḍāya caritvā bhuñjimhā; tena mayaṁ thokaṁ thokaṁ paṭiggaṇhāmā”ti.
