Bhikkhuṁ paneva uddissāti bhikkhussatthāya, bhikkhuṁ ārammaṇaṁ karitvā, bhikkhuṁ acchādetukāmo. Rājā nāma yo koci rajjaṁ kāreti. Rājabhoggo nāma yo koci rañño bhattavetanāhāro. Brāhmaṇo nāma jātiyā brāhmaṇo. Gahapatiko nāma ṭhapetvā rājaṁ rājabhoggaṁ brāhmaṇaṁ avaseso gahapatiko nāma. Cīvaracetāpannaṁ nāma hiraññaṁ vā suvaṇṇaṁ vā muttā vā maṇi vā. Iminā cīvaracetāpannenāti paccupaṭṭhitena. Cetāpetvāti parivattetvā. Acchādehīti dajjehi. So ce dūto taṁ bhikkhuṁ upasaṅkamitvā evaṁ vadeyya— “idaṁ kho, bhante, āyasmantaṁ uddissa cīvaracetāpannaṁ ābhataṁ. Paṭiggaṇhātu āyasmā cīvaracetāpannan”ti, tena bhikkhunā so dūto evamassa vacanīyo— “na kho mayaṁ, āvuso, cīvaracetāpannaṁ paṭiggaṇhāma. Cīvarañca kho mayaṁ paṭiggaṇhāma, kālena kappiyan”ti. So ce dūto taṁ bhikkhuṁ evaṁ vadeyya— “atthi panāyasmato koci veyyāvaccakaro”ti? Cīvaratthikena, bhikkhave, bhikkhunā veyyāvaccakaro niddisitabbo ārāmiko vā upāsako vā— “eso kho, āvuso, bhikkhūnaṁ veyyāvaccakaro”ti. Na vattabbo— “tassa dehīti vā, so vā nikkhipissati, so vā parivattessati, so vā cetāpessatī”ti.